دعا

الهی
تو ما را ضعیف خواندی، از ضعیف چه آید جز خطا!
و ما را جاهل خواندی و از جاهل چه آید جز جفا!
و تو خداوندی کریم و لطیف، از کریم و لطیف چه سزد؟
 
جز از کرم و وفا و بخشیدن عطا!
الهی
ای داننده هر چیز و سازنده هر کار و دارنده هر کس.
نه کس را با تو انبازی و نه کس را از تو بی نیازی.
کار به حکمت می اندازی و به لطف می سازی.
نه بیداد است و نه بازی!
الهی
نه به چرایی کار تو، بنده را علم، و نه بر تو کس را حکم.
سزاها تو ساختی و نوا ها تو ساختی.
نه از کسی به تو، نه از تو به کس،
 
همه از تو به تو، همه تویی بس
+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم مهر ۱۳۹۲ ساعت 11:35 توسط علی نصرتی Ali Nosrati  | 

اذکار

 اثر ذکر  یا باسط  از زبان امام صادق (ع)
امام صادق (ع) می فرمایند:هرکس وقت سحر با طهارت دست ها را بسوی آسمان بلند کند و ده مرتبه بگوید «یا باسط» و دست ها را به صورت خود بکشد هرگز محتاج نشود و از غم نجات یابد و از جایی که گمان ندارد نعمت زیاد به او برسد و روزی او فراخ گردد و هرگز مقبوض و مغموم نباشد.-----------------اسراری در ذکر : لا حول و لا قوة الا باللهامام صادق (ع) فرموده است :«هرگاه از قدرتمند ، یا چیز دیگری ناراحت و اندوهناک شدید ، ذکر « لاحول و لا قوه الا بالله » را زیاد تکرار کنید، زیرا اینذکر کلید گشایش هرگونه گرفتاری و ناراحتی است ، و گنجی است از گنجهای بهشت.»و نیز فرمود :رسول اکرم (ص) فرمود: « ذکر « لا حول و لا قوه الا بالله » نود و نه درد را شفا می دهد که ساده ترین آنها اندوه است.»و نیز فرمود: « در شب معراج ابراهیم خلیل بر من گذر کرد ، و گفت: به امتت امر کن در بهشت، بسیار درخت نشاء نمایید که زمینش وسیع و خاکش پاک است.»گفتم « نشاء بهشت » چیست ؟پاسخ داد : « لا حول و لا قوه الا بالله»-----------------صلوات ـ دارالشفاء مؤمنین زنى محضر مقدس حضرت رسول خدا (ص ) شرف ياب شد و عرض كرد:يارسول اللّه كمكم كنيد! فرزندى دارم كه چشم وگوش ودست و پا ندارد، والحال به دارالشفاى عنايت شما روآورده ام ، دعايى دستور فرمائيد تا به نتيجه برسم .حضرت رسول (ص ) فرمودند:اگر ميخواهى بحاجتت برسى ، برمن زياد صلوات بفرست ، تا زود به نتيجه برسى .آن زن ، در همانجا شروع به صلوات فرستادن كرد، و هر قدمى كه بر مى داشت ، صلواتى مى فرستاد، چون به خانه رسيد، فرزند خود را صحيح و سالم ديد، از شدّت شادى با فرزندش حرفى نزد و به مسجد آمد و ماجرا را به عرض آن حضرت رسانيد.حضرت رسول (ص ) با حاضران همه شادمان شدند . در اين هنگام حضرت جبرئيل (ع ) نازل شد، و فرمود:يا رسول اللّه ، حضرت حق تعالى بر شما سلام مى رساند ومى فرمايد:همانطورى كه من امروز به بركت صلوات بر شما اعضاى اين شكسته حال را شفا دادم ، فردا به شفاعت شما، شكسته هاى امّت شما را درست خواهم كرد.(53) 53- شرح فضائل صلوات : ص 103 .---------------------------اثر درمانی اذان گفتن در خانه((هشام بن ابراهيم )) آمد محضر مقدس ((آقا امام هشتم حضرت على بن موسى الرضا)) عليه السلام ، واز مرضش به آن حضرت شكايت نمود، وگفت :آقا جان ، فدايت شوم ، هم مريضم هم فرزندى ندارم ، وهر چه حكيم و دوا كردم اثرى نديدم . چه كنم ؟!((آقا حضرت على بن موسى الرضا)) عليه السلام فرمودند:به منزل برو و با صداى بلند در منزلت اذان بگو.هشام گفت : آمدم منزل و دستور حضرت را اجرا كردم ، خداوند متعال هم مرضم را بر طرف كرد و هم فرزندان زيادى به من عنايت فرمود.(52) 52- توسلات : 36 نقل از وافى ج 3، ص 86.---------------------------------------------------یک دعا جهت زنده شدن قلبشخصى در خواب حضرت رسول اكرم صلى اللّه عليه وآله را زيارت نمود و از آن حضرت درخواست كرد كه :يا رسول اللّه مرا دعايى تعليم فرمائيد كه دلم زنده شود.حضرت اين كلمات را به او تعليم فرمودند:يا حَىُّ يا قَيُّومُ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اَسْئَلُكَ اَنْ تُحْيِىَ قَلْبى اَللّهُمَّ صَلِّ على مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ.من سه مرتبه اين ختم را خواندم ، خداوند متعال به بركت اين دعا قلبم را زنده فرمود.(51) 51- مفاتيح 618.......................................................................................................................خلاصی از شر شیطان با ذکر بعضى از اصحاب به ((حضرت رسول اكرم (ص ))) از و سوسه شكايت كردند و گفتند:يا رسول اللّه ، شيطان بين ما و نمازمان حائل مى شود و ما را در شك مى اندازد و نمازمان را بر ما مشتبه مى كند. چه كنيم ؟!حضرت فرمودند:به آن شيطانى كه در نماز شما را وسوسه مى كند (( خِترَب )) مى گويند: پس ‍ اگر احساس وسوسه كرديد،از شرّ او بخدا پناه ببريد و بگوئيد:اَعُوذُ بِاللّهِ مِنَ خِتْرَبٍو سه بار از طرف چپ خود آب دهان بيندازيد، تا آن شيطان دور شود.تا اين عمل را انجام دادم ، خدا، آن حالت وسوسه را از من دور فرمود.(50) 50- مفاتيح الحاجات : 262...........................................................................................................................خلاصی از ارواح با تعویذ و ذکريك روز شخص مؤ منى محضر مقدّس ((حضرت امام محمد باقر(ع ))) مشرف شد و از ارواحى كه كنيزش را متعرض مى شوند شكايت نمود و عرض كرد:اى پسر رسول خدا، كنيزى دارم كه ارواح متعرض او مى شوند و خيلى ناراحت است چه كنم ؟حضرت فرمودند:تعويذ كن او را به سوره ((فاتحه (سوره حمد) و ناس و فلق ))هر كدام از سوره ها را ده بار بنويس كه همراهش باشد.سپس در ظرفى با مشك و زعفران بنويس و به او بنوشان و در نوشيدنى و وضو و غسل او هم اين آب باشد.به دستورات حضرت عمل كردم ، بعد از سه روز خداوند متعال او را نجات داد.(49) 49- مفاتيح الحاجات : 243...........................................................................................................................امان از طلبكارها با ذکر((حسين بن خالد)) مى گويد:در بغداد هفصد هزار در هم مقروض شدم ، طلب كارها مرا امان نمى دادند و هر دفعه دنبالم مى فرستادند.خلاصه از دست آنها پنهان شدم كه مرا نبينند و به همين خاطرهم نمى توانستم خدمت ((حضرت اميرعليه السلام برسم ، در عين حال نامه اى براى حضرت نوشتم و در آن نامه ، احوالاتم را بيان كردم .حضرت در جواب نوشته بودند كه :بعد از هر نماز سه مرتبه اين دعا را بخوان :اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ بَحَقِّ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اَنْ تَرْحَمَنى بِلا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ بِحَقِّ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اَنْ تَرضِىَ عَنّى بِلا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ يا لا اِلهَ اِلاّاَنْتَ بِحَقِّ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ اَنْ تَغْفِرَلى بِلا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ.از وقتى كه آن را خواندم و بر آن دعا مداومت نمودم ، واللّه به چهار ماه نكشيد كه تمام قرضهايم ادا شد و صد هزار در هم ، هم اضافه آمد.(48) 48- مفاتيح الحاجات : 100..............................................................................................................................دعائی برای اداء قرض و وامدعاى قرض ((مفضل بن فضاله )) مى گويد:قرضى داشتم و اين دعا را خواندم .شخصى در خواب به من گفت :از فلان جا اين مقدار مبلغ را بردار و قرض خود را ادا كن .از خواب بيدار شده و به همان جايى كه به من در خواب آدرس داده بودند رفتم و همان مبلغ پولى را كه بدهكار بودم برداشتم و پرداخت نمودم . و آن دعا اينست :يا ذَالْجَلالِ وَ الاِْكْرامِ بِحُرْمَةِ وَجْهِكَ الْكَريمِ اِقْضِ عَنّى دَيْنى .(47) 46- مفاتيح الحاجات : 99......................................................................................................................................ذکر زیبای پرنده نابینا برای تهیه رزقپرنده كور يكروز با ((حضرت رسول اللّه (ص ))) به طرف كوههاى مدينه مى رفتيم ، داخل بيايانى شديم ، آن حضرت به من اشاره فرمودند، نزديك حضرت شدم .حضرت ، پرنده كورى را بمن نشان دادند كه در ميان شاخه درختى بود و منقارش را به هم مى زد.حضرت رسول (ص ) فرمود:متوجه مى شوى كه اين پرنده چه مى گويد؟گفتم : نه ، يا رسول اللّه !حضرت فرمودند: مى گويد:اللّهُمَّ اَنْتَ الْعَدْلُ الَّذى لا يَجُورُ، حَجَبْتَ عَنّى بَصَرى وَ قَدْ جِعْتُ فَاطْعِمْنى يعنى : خدا يا تو عادل هستى و ظلم نمى كنى ، چشم من كور است من گرسنه شده ام پس مرا طعام بده .در اين لحظه ملخى آمد و وارد دهان او شد، و آن پرنده دهانش را بست . حضرت فرمودند:مى فهمى چه مى گويد؟گفتم : نه ، يا رسول اللّه !حضرت فرمودند: مى گويد:مَنْ تَوَكّلَ عَلَى اللّهِ كَفاهُ وَ مَن ذَكَرَهُ لا يَنْساه .يعنى : كسى كه بر خدا توكل كند خداوند متعال او را كفايت فرمايد و كسى كه خدا را ياد كند، خداوند او را فراموش نمى كند.(46) 46- مفاتيح الحاجات : 92..................................................................................................................................تأثیر ذکر بر درمان درد مفاصلدرد مفاصل شحصى با امام پنجم ((حضرت باقر آل محمد (ص ))) از درد مفاصل شكايت كرد.حضرت به او اين دعا را تعليم فرمودند:اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ وَ بَرَكاتِكَ وَ دَعْوَةِ نَبِيِّكَ الطّاهِرِ الطَّيّبِ الْمُبارَكِ الْمَكينِ عَنْكَ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وِ الِهِ وَ بِحَقِّ ابْنَتِهِ فاطَمَةَ الْمُبارَكَةِ وَ بِحَقِّ وَصِيِّهِ اَميرِالْمُؤ مِنينَ عَلَيْهِالسَّلامُ وَ بِحَقِّ سَيِّدَى شَبابِ اَهْلِ الجَّنَةِ اِلاّ اَذْهَبْتَ عَنّى ما اَجِدُ بِحَقِهِمْ يا اِلهَ الْعالَمينَمى گويد: اين دعا را با خلوص خواندم درد مفاصلم ساكتشد.(45) 45- ختوم و اذكار شفاء و درمان : 331................................................................................................................اثر قرائت سوره توحید در هنگام مرگقل هو اللّه ... ((انس )) مى گويد:يك روز با ((حضرت رسول (ص ))) در ((تبوك )) بوديم ، آن روز آفتاب با نور و شعاعى كه تا بحال مثل آن را نديده بوديم در آمد.گفتم : يا رسول اللّه ، اين چه نورى است كه برخورشيد غلبه كرده ؟!آن حضرت متفكر شد!؟((حضرت جبرئيل (ع ))) تشريف آوردند و فرمودند:يا رسول اللّه ، ((معاويه ليثى )) در مدينه فوت كرده و ((حضرت حق )) هفتاد هزار فرشته را براى نماز بر او فرستاده .وجود مقدس ((پيغمبر (ص ))) از ((حضرت جبرئيل (ع ))) پرسيدند:اين مرتبه و مقام و درجه را بواسطه چه عملى دريافت كرده ؟!حضرت جبرئيل (ع ) فرمود: بخاطر خواندن سوره ((قل هواللّه )).زيرا او هميشه مداومت بر آن سوره داشت حتى در نشستن و ايستادن و رفت و آمد.((حضرت رسول (ص ))) فرمود:اى جبرئيل من هم آرزو دارم بر او نماز بخوانم .پس حضرت با طى الارض بمدينه آمدند و با ملائكه بر جنازه او نماز خواندند.(44) 42- ختوم و اذكار شفا و درمان : 228..................................................................................................................دعا جهت درمان فقرمردى خدمت با كرامت ((حضرت رسول خدا)) (ص ) مشرف شد و از فقر شكايت كرد.آن حضرت فرموند:وقتى كه داخل خانه ات شدى سلام كن ، كسى در خانه بود، جواب سلامت را مى دهد و اگر كسى خانه نبود در آن سلام كن و يكبار ((سوره قل هواللّه احد)) را بخوان .آن مرد رفت و هر چه را كه حضرت فرموده بود، عمل كرد.خداوند متعال رزقش را بر او سرازير كرد كه حتى همسايه ها هم از آن بهرمند شده بودند.(43) 43- ختوم و اذكار شفا و درمان : 228.............................................................................................................................خواص درمانی آیة الکرسیآية الكرسى ((عبداللّه ابن جعفر)) گفت :من بيمارى سختى گرفتم كه تمام اطبّاء از معالجه آن عاجز شدند.يكشب خيلى ناراحت و رنجو بودم كه خدايا چه كنم ؟!همينطور در فكر بودم كه يك وقت به ذهنم خطور كرد كه به يك آيه از آيات قرآن استشفاء كنم .آمدم لاى قرآن را باز كردم آيه ((آية الكرسى )) آمد، آن را خواندم و بخودم دميدم . خوابم گرفت ، وقتى خوابيدم ، در خواب ديدم دو مرد مقابل من ايستاده اند و به همديگر مى گويند:اين مرد آيه اى خواند كه در آن آيه سيصد و شصت و پنج رحمت است و آن مرد تازه به يك رحمت رسيده .از هيبت آن ، از خواب پريدم ، وقتى بخود آمدم متوجه شدم كه شفا يافته ام .(41) 41- ختوم و اذكار شفا و درمان : 138......................................................................................................................حرز و دعائی که مانع هر بلائی می شوددر زمان ((حضرت امام زين العابدين (ع ))) كسى كار ضد دينى و شرعى انجام داده بود كه مستوجب عذاب درد ناكى شده بود و حضرت دستور داده بودند تا او را به آتش اندازند.ولى وقتى او را در آتش انداختند برخلاف امر طبيعت آن مرد نسوخت همه تعجب كردند؟!دوباره او را به آتش انداختند. باز هم ديدند آن شخص آتش نگرفت .تا سه دفعه اين كار را تكرار كردند، باز ديدند او نسوخت ؟!او را در آب انداختند تا شايد غرق شود و بميرد، ولى باز ديدند غرق نشد و نمرد.حضرت دستور داد:او را با شمشير بزنند، ولى در او هيچ اثرى نكرد.حضرت فرمود:او را بگرديد و تفتيش كنيد، زيرا او دعايى همراه دارد كه هيچ چيز در او اثر نمى كند.وقتى او را برهنه كردند از او دعايى پيدا كردند، و آن دعا اين بود:بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ؛ يا مَنْ لا يَعْلَمُ الْغَيْبَ اِلاّ هُوَ، يا مَنْ لا يُدَبِّرُ الاَْمْرَ اِلاّ هُوَ، يا مَنْ لا يُصْرِفُ السُّوءَ اِلاّ هُوَ، يا مَنْ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلا هُوَ، يا مَنْ لا يُحْيى الْمَوْتى اِلاّ هُوَ، الاَْوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظّاهِرُ وَ الْباطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَى ءٌ عَليم ، وَ بِحَقِّ اَنْزَلْناهُ وَ بِحَقِّ نَزَلَ وَ ما اَرْسَلْناكَ اِلاّ مُبَشِّرا وَ نَذيرا وَ بِحَقِّ كهَّيعَّصَّ وَ بِحَقِّ حمَّعسَّقَّ كامِلاً حاوِياً بِاِسْراً فَامِلاً صادِقَا بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ(39) 39- حاشيه مجمع الدعوات كبير: 49.........................................................................................................................جن زدگی و درمان آنيكروز فردى محضر مبارك ((حضرت صادق (ع ) شرفياب شد و عرضكرد:فدايت شوم ، پسرى دارم كه گاهى اوقات باد ((جن )) او را ميگيرد، و اين درد بطورى پسرم را ميگيرد كه از او نااميد مى شوم .حضرت صادق آل محمد (ص ) فرمودند:((سوره حمد)) را هفت مرتبه ، با مشك و زعفران توى ظرفى بنويس و با آب آن را بشوى و تا يك ماه از آن آب به فرزندت بده تا آن را بياشامد.راوى گفت : تا اين عمل را انجام دادم در دفعه اول خوب شد و آن مرض ‍ بر طرف گرديد.(38) 38 - مجمع الدعوات : 68....................................................................................................................اضطراب و ترس با ذکر از بین می رود بنده خدايى ، خدمت با شرافت (( حضرت صادق (ع ))) آمد و عرضكرد:مولاى من ، من زياد سفر مى كنم و در مواضع هولناك و ترسناك و وحشناكى بسرى برم ، چيزى به من تعليم فرمائيد كه ترس و وحشت و اضطراب در وجودم راه پيدا نكند.حضرت فرمودند:در چنين جاهايى كه واقع مى شوى دست بر سرت بگذار، و با صداى بلند بگو:اَفَغَيْرَ دينِ اللّهِ يَبْغُونَ وَ لَهُ اَسْلَمَ مَنْ فىِ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ طَوْعَاً وَ كَرْهَاً وَ اِلَيْهِ تُرْجَعُون .راوى گفت :يك موقع در بيابانى قرار گرفتم كه گفته بودند در آنجا جن زياد دارد من اين آيه را خواندم :شنيدم كه يكى مى گفت : بگيريدش .ديگرى در جواب ميگفت :چگونه او را بگيريم ، در حالى كه او پناه به اين آيه طيبه الهى برده .(37) 37- مجمع الدعوات : 64..........................................................................................................................نابودی خيال هاى باطل با ذکرشخصى به (( حضرت صادق (ع ))) عرضكرد:آقاجان ، خيالهاى باطل و آروزهاى طول و دراز و واهمى و سوسه هاى فاسد، سينه مرا اذيت و آزار مى دهد، يك فكرهاى پوچ و توخالى توى ذهنم مى آيد كه از دين و اعتقاداتم سست مى شوم ، فدايت شوم ، اى پسر رسول خدا، كمكم كن ، تا من از اين وسوسه هاى درونى نجات پيدا كنم .آن حضرت فرمود:دست روى سينه ات بكش و بگو:بِسْمِ اللّهِ وَ بِاللّهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّهِ صَلَّ اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهَو لاحَوْلَ وَ لاقُوَّةَ اِلاّبَاللّهِ اَللّهُمَّ اِمْحُ عَنّى ما اَجِدُسپس دست برشكم بمال و سه مرتبه اين دعا را تلاوت كن .آن شخص اين عمل را انجام داد آن حالت از او زايل شد.(36) 35- مجمع الدعوات كبير 30
ادامه نوشته
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 14:12 توسط علی نصرتی Ali Nosrati  | 

از تبیان

+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم مرداد ۱۳۹۱ ساعت 17:27 توسط علی نصرتی Ali Nosrati  | 

کیفیت نماز والدین

خداوند شما و والدینتان را بیامرزد برای من و والدینم دعا کنید
 دو رکعت است در رکعت اول بعد از حمد به جای  خواهدن سوره 10مرتبه آیه 41سوره ابراهیم خوانده می شود ربنا اغفرلی و لوالدی و للمومنین یوم یقوم الحساب
در رکعت دوم بعد از سوره حمد 10مرتبه آیه 28سوره نوح خوانده می شود.
رب اغفرلی و لوالدی و لمن دخل بیتی مومنا و للمومنین و المومنات

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم دی ۱۳۹۰ ساعت 16:33 توسط علی نصرتی Ali Nosrati  | 

توصیه اذکاری از آیت ا... بهجت (ره)

رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرموده است: ذکر «سبحان الله و الحمد الله و لا اله الاّ الله و الله اکبر» را زیاد بگویید.چون در قیامت این اذکار با گروهی از فرشتگان و محافظ از پیش رو و پشت سر خواهند آمد. و این اذکار باقیات و صالحات می باشند.

ذکر خدا در هر حال و به هر شکل و لفظ ، سازنده و هدایتگر و نورانی کننده جان و دل مؤمن است .

ذکر باید متناسب با حال و شرایط روحی و معنوی ذاکر باشد . برای برخی افراد تهلیل (لا اله الا الله) و برای برخی تسبیح ( سبحان الله) و برای برخی تحمید (الحمد لله) و برای عده ای استغفار (استغفرالله ربی و اتوب الیه) و برای دیگران صلوات مناسب و مفید است .

علما در دستورالعمل هایی که داده اند اذکار مختلف را برای افراد مختلف توصیه کرده اند. به عنوان نمونه ، حضرت آیة الله بهجت (ره) در علاج برخی بیماری های روحی ذکر های ذیل را معرفی می کردند.

اِکثار حوقله (زیاد گفتن: لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ إلاّ بِالله العَلیِّ العَظیم) جهت علاج غرور سودمند است.

اِکثار تهلیل (زیاد گفتن: لا إله إلاّ الله)، علاج وسواس است.

همچنین زیاد گفتن (لا إله إلاّ الله) جهت جمع شدن فکر مناسب است.

با عقیده کامل، زیاد صلوات فرستادن (أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد) علاج عصبانیت است.

با عقیده کامل، اِکثار حوقله (یعنی زیاد بگوید: لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ إلاّ بِالله) جهت دوری از ریا مفید است.

  

نتیجه ذکر یونسیه در خود قرآن منصوص است: وَ نَجَّینَاهُ مِنَ الغَمِّ وَ کَذلِکَ نُنجِی المُومِنین و او را از اندوه رهانیدیم و مؤمنان را چنین نجات می دهیم

برنامه ی ذکر برای ایام هفته

ذکر ایام هفته، از اذکار معتبر است که می توانید هر روز بگویید :

شنبه : 100 مرتبه یارب العالمین

یکشنبه : 100 مرتبه یا ذاالجلال والاکرام

دوشنبه : 100 مرتبه یا قاضی الحاجات

سه سنبه : 100 مرتبه یا ارحم الراحمین

چهار شنبه : 100 مرتبه یا حی یا قیوم

پنجشنبه : 100 مرتبه لا اله الا الله الملک الحق المبین

جمعه : 100 مرتبه اللهم صل علی محمد وال محمد وعجل فرجهم

 

ذکر یونسیه

لا إلهَ إلاّ اَنت سُبحانَکَ اِنّی کُنتُ مِنَ الظّالِمین. (انبیاء/ 87)

معبودی جز تو نیست، منزهی تو، راستی که من از ستمکاران بوده ام.

نتیجه ذکر یونسیه در خود قرآن منصوص است:

وَ نَجَّینَاهُ مِنَ الغَمِّ وَ کَذلِکَ نُنجِی المُومِنین.(انبیاء/ 88)

و او را از اندوه رهانیدیم و مؤمنان را چنین نجات می دهیم.

  

بهترین ذکر از نگاه پیامبراکرم صلی الله علیه وآله

در روایت است که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به اصحابشان فرمودند: آیا می خواهید شما را به بهترین و پاکیزه ترین کارهایتان نزد پروردگارتان، و رفعت دهنده ترین اعمال در درجات معنویات، و آنچه برای شما بهتر از درهم و دینار است، و آنچه بهتر از روبرو شدن با دشمنان و مقابله با آن هاست، راهنمایی کنم؟ همگی گفتند: آری ای رسول خدا صلی الله علیه و آله، ایشان فرمودند: آن ذکر کثیر خداوند متعال است. (سفینة البحار ج 3/ص 200)

ذکر
ذکر تسبیحات اربعه

رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: پنج چیز است که چقدر در میزان سنگین اند؛ گفتن سبحان الله و الحمد الله و لا اله الاّ الله و اللّه اکبر و فرزند شایسته ای است که از مسلمانی بمیرد و او در مرگ آن فرزند دامن صبر از دست ندهد و به حساب خداوند منظور بدارد. (خصال،شیخ صدوق،ص 295,)

امام صادق علیه السلام فرمودند: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرموده است: ذکر «سبحان الله و الحمد الله و لا اله الاّ الله و الله اکبر» را زیاد بگویید. چون در قیامت این اذکار با گروهی از فرشتگان و محافظ از پیش رو و پشت سر خواهند آمد. و این اذکار باقیات الصالحات می باشند.( ثواب الاعمال ،شیخ صدوق،ص 9)

امام صادق علیه السّلام فرمودند: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرموده است: ذکر «سبحان الله و الحمد الله و لا اله الاّ الله و الله اکبر» را زیاد بگوئید. چون در قیامت این اذکار با گروهی از فرشتگان و محافظ از پیش رو و پشت سر خواهند آمد. و این اذکار باقیات و صالحات می باشند

 

 تسبیح (سبحان الله)

شخصی از امام علی علیه السلام درباره تفسیر «سبحان الله» پرسید. امام فرمودند: این ذکر تعظیم و منزه دانستن خداوند است از آنچه مشرکین می گویند. و اگر بنده ای آن را بگوید؛ تمام ملائکه بر او صلوات می فرستند.

امام صادق علیه السلام فرمودند: ابلیس گفت: پنج کار است که در آن ها من هیچ حیله ای ندارم و سایر مردم در قبضه من هستند:…و کسی که زیاد در روز و شب تسبیح سبحان الله می گوید و …( خصال،شیخ صدوق،باب خصلت های پنج گانه)

امیرالمؤمنین علیه السلام: هرکس روزی سی مرتبه تسبیح (سبحان الله) بگوید: خداوند هفتاد نوع بلا که کمترین آن ها فقر است را از وی دفع می نماید.( سفینة البحار،ج 3 ،ص 202)

 

تهلیل(لا اله الاّ الله)

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: خداوند فرمود: (لا اله الاّ الله) قلعه من است و هرکس در آن داخل شود، از عذاب من در امان است.( همان)

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: کلمه (لا اله الاّ الله)بهاء و قیمت بهشت است.( ثواب الاعمال،شیخ صدوق،ص 3)

امام صادق علیه السلام فرمودند: ذکر (لا اله الله و الله اکبر) را زیاد بگوئید، چون در نزد پروردگار چیزی از این دو ذکر محبوب تر نیست.( همان،ص 5)

 

تحمید(الحمد الله)

از ائمه سفارش به زیاد گفتن (الحمد الله) در همه حالات اعم از نعمت یا مصیبت شده است.( سفینة البحار،ج 3،ص 205ـ 207)

امام باقر و صادق علیهماالسّلام فرمودند: هر کس(الحمد الله کما هو اهله) بگوید، نویسندگان آسمان ها مشغول می گردند.( همان)

آنچه در بحث ذکر مهّم و در درجه بالاتری از نظر کیفیت است ذکر قبلی است نه ذکر لسانی بدون توجّه. و دیگر آن که این ذکر گفتن لطمه ای به سیر طبیعی زندگی ما نزند و ما تنها برای قرب الهی و زنده نگه داشتن یاد خدا در تمام ساعات و حالات عمر خویش به آن بپردازیم نه کسب قدرت ها و ارضای هواهای نفسانی که امری ناپسند و مذموم است

ذکر(لا حول و لا قوّة الاّ بالله العلی العظیم)

در فضیلت این ذکر آمده است که آن از گنج های بهشت است. و شفای از نود و نه بیماری و درد است که کمترین آن ها همّ و گرفتاری است.

امام صادق علیه السّلام فرمودند: اگر غم ها پیوسته به تو روی آورد، پس بگو (لا حول و لا قوّة الاّ بالله). و نیز روایت شده است فرزند یکی از اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله به اسارت دشمن در آمد. وی نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و از این غم شکایت نمود. رسول خدا صلی الله علیه و آله به او امر کردند که زیاد و در همه حال ذکر (لا حول و لا قوّة الاّ بالله) بگوید او نیز اطاعت کرد و پس از مدّتی پسرش به همراه صد شتر در هنگامی که مشرکان از وی غافل شده بودند، بازگشت .( سفینة البحار،ج 3 ،ص 207)

 

استغفار

یکی دیگر از ذکرهای بسیار مهم استغفار است که مشهورترین صیغه آن (استغفر الله ربی و اتوب الیه) که از آثار آن بخشش گناهان، گشایش در رزق و حتّی سبب بچه دار شدن است.( مفاتیح الجنان و باقیات الصالحات)

نکته قابل توجه این که آنچه در بحث ذکر مهّم و در درجه بالاتری از نظر کیفیت است ذکر قبلی است نه ذکر لسانی بدون توجّه. و دیگر آن که این ذکر گفتن لطمه ای به سیر طبیعی زندگی ما نزند و ما تنها برای قرب الهی و زنده نگه داشتن یاد خدا در تمام ساعات و حالات عمر خویش به آن بپردازیم نه کسب قدرت ها و ارضای هواهای نفسانی که امری ناپسند و مذموم است.

بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان

http://www.iranerooz.com/content/106730-%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D8%B0%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%DB%8C%D8%A9-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%AC%D8%AA%D8%B1%D9%87.html


+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم دی ۱۳۹۰ ساعت 16:27 توسط علی نصرتی Ali Nosrati  | 

شرحی بر دعای 17 صحیفه ی سجادیه - پناه بردن به حق از شيطان و مكر و عداوتش    

استاد شیخ حسین انصاریان   

چهارشنبه ، ۱۷ فروردين ۱۳۹۰ ، ۲۱:۱۷

در مسئله شيطان و شيطنت او چه در قرآن مجيد و چه در روايات مطالب بسيار مهم و پر ارزشى وجود دارد. بسيار اتفاق افتاده، كه اين سئوال براى انسان مطرح شود، چرا خداوند شيطان را آفريد، و انسان را به چنين دردسر خطرناكى مبتلا كرد، اگر شيطان در نظام خلقت نبود، انسان از ابتداى زندگى راه خير و سلامت را تا پايان حيات مى‏پوئيد، و احدى دچار شقاوت و بدبختى و تيره‏روزى نمى‏شد؟

 

http://maddahi.ir/my/images/ImamSajjad/0001.jpg

پاسخ اين سئوال بسيار ساده و سهل است و آن اين است كه اولا وجود مقدس حضرت حق كه علم و عدل و حكمت و رحمت و رافت بى‏نهايت در بى‏نهايت است، در نظام آفرينش موجودى را با هويت ابليسى و شيطانى نيافريد، حضرت حق هر چه را آفريد بر مبناى پاكى و درستى و سرشت توحيدى آفريد.

اين موجودات داراى اراده و اختيار بودند، كه بر اثر هوا و هوس و حرص و طمع و آز و شهوت و غرور و كبر به جاى انتخاب و اختيار راه سعادت و طريق سلامت، به انتخاب راه ضلالت و طريق شقاوت دست زدند، و به جاى توبه و انابه با كبر مخصوص به خودشان راه مخالفت را ادامه دادند، تا به صورت شيطان يعنى موجود خبيث، پليد، از حق دور، عاصى، متمرد، و مخالف حق و حقيقت درآمدند، و به خاطر حسادتى كه به مقام انسان و انسانيت داشتند، در كمين انسان نشستند تا او را نيز بمانند خود از رحمت حضرت حق دور و به عذاب ابد دچار كنند.

اينگونه موجودات گمراه و گمراه‏كننده به فرموده قرآن مجيد در سوره ناس هم در ميان انسانها و هم در بين موجودات ناديدنى فراوانند.

اينان در طريق انسان و انسانيت سرگرم وسوسه‏ى فرزندان آدمند، و اين فرزندان آدمند كه بايد از خود مواظبت و مراقبت كنند تا به دام شياطين و وسوسه‏هاى آنان گرفتار نشوند.

بايد توجه داشت كه مراقبت و مواظبت از خويش در برابر مكايد شيطان همان جهاد اكبر است كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت شده:

عن ابى عبدالله عليه‏السلام ان النبى صلى الله عليه و آله بعث سريه فلما رجعوا قال: مرحبا بقوم قضوا الجهاد الاصغر و بقى عليهم الجهاد الاكبر. فقيل يا رسول‏الله ما الجهاد الاكبر؟ قال: جهاد النفس:

از حضرت صادق عليه‏السلام است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله لشگرى را به جبهه حق عليه باطل فرستاد، چون ارتش آزاديبخش اسلام از جبهه بازگشت، حضرت فرمود: آفرين بر طايفه‏اى كه جهاد اصغر را بسر بردند، و جهاد اكبر بر عهده آنان باقى است، عرضه داشتند جهاد اكبر چيست؟ فرمود ايستادن در برابر هواها و هوسها.

اگر با دقت عرفانى به داستان شيطان و شيطنت او بنگريم مى‏بينيم اگر چنين موجودى در كنار ما نبود، كه ما به دستور خدا تا پايان عمر با وسوسه‏هاى او و نيرنگها و فريبهايش مبارزه كنيم، از بسيارى از خيرات و فيوضات الهيه در دنيا و آخرت محروم مى‏شديم.

آنان كه تصور مى‏كنند حضرت حق ابليس را با هويت ابليسى و شيطان را با هويت شيطانى آفريد، تا به آزار بنى‏آدم اقدام كنند، و وى را از سعادت دو جهان محروم نمايند، و دائم در دنياى ذهن خود نسبت به آفرينش شيطان عليه حضرت رب العزه چون و چرا دارند، در حقيقت به وجود مقدس حق تهمت

مى‏زنند، و در دنياى باطن خود گناه بسيار بزرگى مرتكب مى‏شوند.

ابليس و شيطان هم مانند تمام موجودات پاك و بى‏عيب و مجذوب حق آفريده شدند، و مى‏توانستند براى هميشه در عرصه‏گاه پرفيض بندگى و عبوديت قرار بگيرند، و از فيوضات بى‏نهايت در بى‏نهايت حق براى ابد بهره‏مند شوند، ولى اين موجودات مرئى و نامرئى و به قول قرآن كريم: «من الجنه و الناس» دچار سوءاختيار شدند و خود را به لعنت الهى دچار ساختند، و از باب لجبازى با حضرت حق، براى گمراه كردن انسان به سراغ او آمدند.

خداوند مهربان انسان را در پوششى از عقل و انديشه و وجدان و فطرت و احسن تقويمى و نزول كتب آسمانى و بعثت انبيا و امامت امامان و حكمت حكيمان و عرفان عارفان قرار داد و از وى خواست با اين همه سرمايه سنگين معنوى قدم در طريق مستقيم بردارد و از شيطان و شيطنتهايش پيروى نكند.

و لا تتبعوا خطوات الشيطان انه لكم عدو مبين:

و از گامهاى شيطان پيروى ننمائيد چه اينكه او دشمن آشكار شماست.

آرى كسى كه از انسان دعوت مى‏كند از خدا جدا شود، به قيامت و به عاقبت فكر مكن، هر چه به دست آورى بخور، هر چه دوست داشتى انجام بده، به هر كارى دست بزن، حق هر كسى را غارت كن، نمى‏تواند دوست انسان باشد.

لغت شيطان كه به معناى خبيث و پليد و عاصى و خلاصه موجود شرير است لغتى عام و داراى ميليونها مصداق در طايفه جن و انس است.

آنكه خود را از هدايت حق محروم كرده، و عاشق محروم كردن ديگران از هدايت الهى است شيطان است.

روى اين حساب ممكن است پدر، مادر، برادر، خواهر، همسر، فرزند، دائى، عمو، و رفيق و دوست انسان، شيطان انسان باشند، يعنى موجوداتى گمراه

و گمراه‏كننده.

وظيفه واجب و تكليف شرعى هر انسان مومنى است كه در برابر شيطان و دعوت و شيطنت او و مكر و حيله و وسوسه‏اش هر كس كه مى‏خواهد باشد مقاومت كند، و عبادت حضرت حق را كه همراه با فيوضات ابدى و سعادت سرمدى است با عبادت و اطاعت شيطان كه همراه شقاوت و بدبختى هميشگى است عوض نكند.

 

براى شيطان نسبت به انسان سلطه نيست

 

ممكن است بعضى تصور كنند، خداوند متعال براى شيطان عليه انسان قدرت سلطه قرار داده، و انسان در برابر هجوم شيطان محكوم است و هيچگونه قدرت دفاع از خود ندارد.

بايد گفت اين هم يكى از تهمتهاى عظيمى است كه بى‏خبران بى‏خرد به حضرت حق مى‏زنند، در پاسخ اينان بايد گفت، شيطان تنها كارى كه از دستش برمى‏آيد دعوت به شر است، و قدرت اين كه دست و پاى كسى را ببندد و به معصيت مجبورش كند ندارد.

شيطانى مثل يزيد از مردم شام و عراق دعوت كرد، كه حادثه جانگداز كربلا را بوجود بياورند، آنان كه در برابر دعوت يزيد قرار داشتند نزديك به هفتاد هزار نفر بودند، بجاى قبول دعوت يزيد مى‏توانستند دعوت حضرت حسين عليه‏السلام را بپذيرند، و مختار بودند از دعوت يزيد سرپيچى‏كنند، يزيد يك نفر بود و هيچگونه تسلطى بر هفتاد هزار نفر نداشت، اين هفتاد هزار نفر به سرپرستى عمر سعد مى‏توانستند به شام رفته و شيطان را از تخت به زير بكشند و به عمر ننگين وى خاتمه دهند، و راه بپا شدن حكومت اسلامى را هموار نمايند.

ولى با سوءاختيار خود دعوت يزيد را اجابت كردند، و وسوسه‏هاى شيطانى چون ابن زياد را پذيرا شدند، و دست به كارى زدند كه روى تاريخ سياه

شد، و خودشان هم دچار خسران عظيم شده، خود را براى ابد به عذاب اليم قيامت دچار كردند!!

اين خود مردم كوفه و شام بودند كه سلطه يزيد را پذيرفتند، نه اينكه در اصل خلقت براى يزيد سلطه بر مردم قرار داده شده بود.

روى اين حساب، ملتهاى مخالف انبيا و مريدان فرعونها و نمرودها و معاويه‏ها و بولهب‏ها و يزيدها و هارونها و مامونها، و اجابت‏كنندگان دعوت شيطانهاى غربى و شرقى زمان ما در روز قيامت در محضر عدل الهى نمى‏توانند متوسل به اين عذر شوند كه الهى ما در برابر شياطين محكوم و مجبور بوديم، و براى دفع سلطه آنان قدرتى نداشتيم، كه اين عذر به دو علت پذيرفته نيست:

علت اول اينكه قدرتى چون قدرت حق، و عقل و وجدان و فطرت و وحى و نبوت و امامت و جسم و جان و اراده و اختيار همراه انسان بود، و علت دوم اينكه خداوند متعال براى هيچ ذى شرى عليه انسان سلطه قرار نداده است، اين انسان است كه با نشان دادن ضعف و ناتوانى و يا بر اثر لذت گرائى و هوا و هوس سلطه شيطان را مى‏پذيرد.

خداوند عزيز در سوره‏ى ابراهيم از گفتگوى شيطان با انسان گمراه شده در دادگاه قيامت پرده برمى‏دارد و بخصوص به اين معنى اشاره مى‏فرمايد كه شيطان در برابر انسانى كه مى‏گويد تمام معاصى من به گردن شيطان است او بود كه مرا به چنين عرصه‏گاهى كشيد فرياد مى‏زند:

و ما كان لى عليكم من سلطان:

و براى من عليه شما هيچگونه قدرت و سلطه‏اى نبود.

و در سوره حجر اين حقيقت را آشكار مى‏نمايد كه در گفتگوئى با ابليس لعين كه تهديد كرد نسبت به بندگانت دست به شيطنت مى‏زنم گفت:

ان عبادى ليس لك عليهم سلطان الا من اتبعك من الغاوين. و ان جهنم لموعدهم اجمعين:

براى تو عليه بندگانم سلطه و قدرت نيست مگر گمراهانى كه به اختيار خود سلطه‏ى تو را بپذيرند. البته وعده‏گاه همه گمراهان تابع تو همچون خود تو بطور مسلم و بدون شك و ترديد جهنم است.

در هر صورت آيات قرآنيه، و معارف الهيه ما را نسبت به اين معانى هشدار مى‏دهد كه:

1- ابليس و شيطان از ابتدا پليد و خبيث و شرور خلق نشدند، آنان هم مانند ساير موجودات بر مبناى فطرت توحيدى ساخته شدند، و مى‏توانستند در گردونه‏ى عبادت حق ادامه حيات دهند، ولى دچار كبر و غرور شده خود را از رحمت الهى محروم ساختند، و بر اثر اين محروميت دچار خباثت و آلودگى و شر شدند، و از باب لجبازى با حق، دست به گمراه كردن انسان زدند.

2- ابليس و جنودش جز وسوسه و دعوت به معصيت، براى هلاكت انسان، برنامه‏اى ديگر ندارند و هرگز براى آنان عليه انسان سلطه و قدرتى نيست.

3- انسان از جانب حضرت حق با قوائى مانند عقل، وجدان، فطرت، جسم و جان، وحى، نبوت، امامت، رحمت الهيه همراه است و در هر كجا و تحت هر نوع شرط و شروطى قدرت مقابله با ابليس را دارد و مى‏تواند دعوتش را اجابت نكند و وى را از خود براند، و عدم اجابت دعوت او و راندنش از خويش جهاد اكبر است.

4- بر اساس مسائل بالا هيچ انسانى بخاطر عصيان و خطايش در دادگاه الهى، نمى‏تواند هيچ عذر قابل قبولى به جناب حق ارائه كند، كه هر عذرى از انسان در عرصه محشر مردود، و عاصى و خطاكار و مطيع و برده شيطان

همراه خود شيطان به جهنم رفته و بطور ابد به عذاب الهى دچار خواهد بود.

 

اوصاف و اعمال شيطان

 

در سطور گذشته به اين معنا توجه نموديد، كه حضرت حق ابليس را كه در مسئله سجده بر آدم از فرمان الهى سرپيچى كرد با هويت ابليسى نيافريد، و هر انسان يا جنى كه مصداق كلمه شيطان است با هويت شيطانى خلق نكرد.

ابليس موجودى بود نارى كه بر اثر عبادت و طاعت طولانى، همنشينى با ملائكه الهى نصيب او شد، وى از ابتداء خلقت جداى از جنس ملائكه بود، اين كه گروهى وى را در ماهيت با ملائكه يكى مى‏دانند خلاف صريح قرآن است.

فسجدو الا ابليس كان من الجن:

همه سجده كردند مگر ابليس كه از طائفه جن بود.

او بفرموده حضرت مولى الموحدين اميرالمومنين عليه‏السلام از عبادت‏كنندگان سخت‏كوش بود، ولى تعصب بيجا و كبر و خودبينى و حسد بر او غلبه كرد و با نافرمانى از فرمان حق تمام عبادات خود را به باد داد و در هر خيرى را به روى خود بست، و با تصميم شديدى كه نسبت به گمراهى آدم و فرزندانش گرفت تبديل به موجودى پست و خبيث و پليد شد، و از مصاديق اتم و اكمل مفهوم لغت شيطان گشت.

فاعتبروا بما كان من فعل الله بابليس اذ احبط عمله الطويل و جهده الجهيد، و كان قد عبدالله سته آلاف سنه لا يدرى امن سنى الدنيا ام من سنى الاخره عن كبر ساعه واحده:

از آنچه خداى بزرگ درباره‏ى شيطان انجام داده است عبرت گيريد، زيرا

اعمال طولانى و كوششهاى فراوان خود را بر اثر نافرمانى از بين برد. او خداوند را شش هزار سال عبادت كرد، كه معلوم نيست از سالهاى دنياست يا سالهاى آخرت، اما با يك ساعت تكبر همه را از ميان برد.

پيمودن راه ابليس يعنى سرپيچى از فرمان حق تا نقطه جدائى از هدايت و محروميت از رحمت، همان راهى كه ابليس پيمود، هر انسان يا جنى را از پيشگاه حق مى‏راند، و وى را تبديل به شيطان مى‏كند.

باز هم به اين معنى توجه دهم كه شيطان اسم جنس است، شامل ابليس كه اسم خاص است، و هر شرير خبيث عصيانگرى كه راه را بر بندگان الهى ببندد مى‏شود.

اكنون لازم است با دقت در اوصاف و اعمال اين نابكاران تبهكار كه به صورتهاى گوناگون در حيات آدمى موجودند، به شناخت آنان بيش از پيش برخيزيم و به اين معنى واقف و آگاه شويم كه تا لحظه آخر عمر چه دشمنان خطرناكى در كمين ما قرار دارند، كه اگر با عبادت و طاعت و با ورع و تقوا در پناه خدا نرويم به بلاى ابدى و عذاب سرمدى دچار خواهيم شد.

بقول حضرت فيض:

اى دل بيا كه تا به خدا التجا كنيم

وين درد خويش را ز در او دوا كنيم

اميد بگسليم ز بيگانگان تمام

زين پس دگر معامله با آشنا كنيم

سر در نهيم در ره او هر چه باد باد

تن در دهيم هر چه رسد مرحبا كنيم

چون دوست دوست دارد ما خون دل خوريم

از دشمن حسود شكايت چرا كنيم

او هر چه مى‏كند چو صوابست و محض خير

پس ما چرا حديث ز چون و چرا كنيم

چون امر و نهى او همه بهر صلاح ماست

فاسد شويم گر ز اطاعت ابا كنيم

فرمان بريم گفته حق را ز جان و دل

هر چه آن نكرده‏ايم از اين پس قضا كنيم

آن را كه حق نكرده قضا چون نمى‏شود

هيچ است ما ز هيچ دل بسته واكنيم

بيهوده است خوردن غم بهر قوت هيچ

شادى بيا، ز دل گره غصه واكنيم

بر كارها چو بند مشيت نهاد حق

ما نيز كار خود به مشيت رها كنيم

اى فيض گفته‏ى تو همه محض حكمت است

كوشيم تا به بند تو دردى دوا كنيم

قرآن مجيد وضع ابليس و ساير شياطين انسى و جنى را از نظر اوصاف و اعمال، تقريبا در سى و سه مرحله بيان مى‏فرمايد، كه فهرست زير نمودارى از اوصاف و اعمال اين دشمنان قسم خورده انسان و انسانيت است.

1- خوددارى كردن از اطاعت امر حق و به شدت بازايستادن از عبادت مولا و نشان دادن حالت «ابا»

و اذ قلنا للملائكه اسجدوا لادم فسجدوا الا ابليس ابى و استكبر و كان من الكافرين:

چون فرشتگان را فرمان داديم بر آدم سجده كنيد، همه سجده كردند مگر ابليس كه او از فرمان من سرپيچيد و تكبر ورزيد و از كافران شد.

هدف حضرت حق از فرمان سجده به ملائكه نشان دادن عظمت و مقام و شرافت آدم بود.

آرى فرشتگان مى‏بايست در برابر كسى كه داراى مقام خلافت از خداست سر تعظيم فرود مى‏آوردند.

آدم داراى مقام علم الاسمائى و نيابت از حق، و منبع همه‏گونه استعداد و تكامل و كمال و از همه مهمتر ريشه انبيا و اوليا و حكيمان و عارفان و عباد شايسته الهى بود.

علت ابا كردن ابليس از اطاعت حق غرور و تكبر و تعصب بيجا بود، كه بر فضاى انديشه‏اش غلبه كرد، و پنداشت از آدم بالاتر و والاتر است و نمى‏بايد دستور سجده متوجه او مى‏شد!!

بايد بدانيم كه حالت اباى از فرمان حق، در هر كه ظهور كند، و اين

حالت تا آخر عمر با او باشد، هم اخلاق ابليس شده و در دنيا و آخرت از حزب او محسوب خواهد شد.

2- واداشتن ديگران به گناه و معصيت، در حدى كه در برنامه زشتيها و گناهان چون ديگ جوشان به خروش و شورش آيند.

قرآن مجيد از اين مسئله تعبير به «از» فرموده است:

الم تر انا ارسلنا الشياطين على الكافرين توزهم ازا:

آيا نديدى كه ما شياطين را بسوى كافران فرستاديم، كه آنها را در مسير اشتباهشان تحريك بلكه زير و رو كنند.

«از» بقول راغب در «مفردات» در حقيقت به معناى غليان و جوشش ديگ و زير و رو شدن مواد در آن به وقت حرارت زياد است، و در آيه شريفه كنايه از اين كه شياطين بر هواپرستان چنان مسلط مى‏شوند كه به هر صورتى كه بخواهند آنان را به حركت درآورده و زير و رو مى‏كنند.

در سطور گذشته به اين نكته مهم اشاره شد كه سلطه شيطان بر انسان، سلطه اجبارى نيست، انسان قدرت دارد شيطان را در همه‏ى زمينه‏ها از خود دفع كند و طوفان هجومش را با تقوا و عبادت بشكند.

اين لذت‏گرايان، و خيالبافان و هوسرانان هستند كه زمينه تسلط شيطان را بر جان و مال خود فراهم مى‏كنند، و چشم و گوش بسته تسليم اين دشمن خانمانسوز مى‏گردند، و آيه شريفه بالا نظرى جز اين ندارد.

3- زمينه‏سازى جهت پيروى از هواها و هوسهاى حيوانى و به تعبير كتاب خدا «استهوات» براى گم كردن راه خدا و به حيرت و ضلالت افتادن.

قل اندعوا من دون الله ما لا ينفعنا و لا يضرنا و نرد على اعقابنا بعد اذ هدانا الله كالذى استهوته الشياطين فى الارض حيران

له اصحاب يدعونه الى الهدى ائتنا قل ان هدى الله هو الهدى و امرنا لنسلم لرب العالمين:

بگو آيا چيزى غير از خدا بخوانيم كه نه سودى به حال ما دارد و نه زيانى، و در اين صورت بازگشت به عقايد غلط گذشتگان جاهل خود كنيم بعد از آنكه خداوند ما را هدايت كرده، بيائيم همانند كسى كه بر اثر وسوسه‏هاى شياطين به هواپرستى افتاده و راه را گم كرده و سرگردان و حيران شده شويم، شياطينى كه داراى يارانى هستند كه انسان را به سوى خود هدايت مى‏كنند تا از تمام واقعيات دور بماند، بگو تنها هدايت الهى هدايت است و ما دستور داديم كه تسليم پروردگار عالميان باشيم.

4- ايجاد لغزش و انحراف از راه صواب و حق، و وادار كردن به خطا و سيئه و معصيت و به تعبير قرآن مجيد «ازل» «استزل»:

فازلهما الشيطان عنها فاخرجهما مما كانا فيه و قلنا اهبطوا بعضكم لبعض عدو و لكم فى الارض مستقر و متاع الى حين:

پس شيطان آدم و حوا را دچار لغزش كرد، و از راه حق و صواب گرداند، و بدين برنامه آنان را از مقامى كه داشتند ساقط كرد، پس به هر دو دستور داديم از بهشت فرود آيند، كه برخى از شما برخى را دشمنيد، و شما را در زمين تا روز مرگ قرار و آرامگاه است.

5- زمينه‏سازى براى خارج شدن انسان از رحمت الهى، و از بهشت روز قيامت:

يا بنى‏آدم لا يفتننكم الشيطان كما اخرج ابويكم من

الجنه:

اى فرزندان آدم شيطان براى اينكه زمينه خروج شما را از بهشت مهيا كند شما را نفريبد، آنچنان كه پدر و مادر شما را از بهشت بيرون كرد.

6- امر به فحشا و منكر در تمام زمينه‏هاى اعتقادى، اخلاقى، عملى.

يا ايها الذين آمنوا لا تتبعوا خطوات الشيطان و من يتبع خطوات الشيطان فانه يامر بالفحشاء و المنكر و لو لا فضل الله عليكم و رحمته ما زكى منكم من احد ابدا و لكن الله يزكى من يشاء و الله واسع عليم:

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد از گامهاى شيطان پيروى نكنيد، و هر كس از گامهاى شيطان پيروى كند به انحراف و گمراهى و فحشا و منكر كشيده مى‏شود، چرا كه شيطان دعوت به فحشا و منكر مى‏كند، اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، احدى از شما هرگز پاك نمى‏شد، ولى خداوند هر كه را بخواهد تزكيه مى‏كند و خدا شنوا و دانا است.

اگر شيطان را به معنى وسيع كلمه يعنى هر موجود موذى و تبهكار و ويرانگر تفسير كنيم، گستردگى اين هشدار در تمام ابعاد زندگى روشن مى‏شود.

هرگز يك انسان پاكدامن و با ايمان را نمى‏شود يك مرتبه در آغوش فساد پرتاب كرد، بلكه گام به گام اين راه را مى‏سپرد:

گام اول معاشرت و دوستى با آلودگان.

گام دوم شركت در مجالس آنان.

گام سوم فكر گناه.

گام چهارم ارتكاب مصاديق مشكوك و شبهات.

گام پنجم انجام گناهان صغيره.

و بالاخره در گامهاى بعد گرفتار بدترين كبائر مى‏شود، درست مانند كسى كه زمام خويش را به دست جنايتكارى سپرده، او را گام به گام به سوى پرتگاه مى‏برد تا سقوط كند و نابود گردد، آرى اين است خطوات شيطان.

7- ايجاد سرگرميهائى كه انسان را از حضرت حق دور كند، و وى را از عبادات و طاعات باز دارد، به وسيله آرزوها بخصوص آرزوهاى فريبنده و به قول قرآن مجيد «يمنى»

يعدهم و يمنيهم و ما يعدهم الشيطان الا غرورا:

شيطان بطور دائم به آنها وعده‏هاى دروغين مى‏دهد و به آرزوهاى دور و دراز سرگرم مى‏كند، ولى جز فريب و خدعه كارى براى آنها انجام نمى‏دهد.

راستى اين آرزوهاى طول و دراز و بى‏پايه، كه براى رسيدن به همه آن زمانى در اختيار نيست، چه بلاها كه بر سر جوامع انسانى نياورده، و چه خسارتهاى جبران ناپذيرى كه به حيات انسان نزده.

اگر همه انسانها به پيروى از انبيا و اوليا و امامان معصوم، به دنبال خير دنيا و آخرت بودند، به حق حق قسم از اين مشكلاتى كه همه انسانها با آن دست به گريبان هستند خبرى نبود.

هر كه از دوست زنده شد جانش

نرود دل به باغ و بستانش

كشته عشق را كه زنده كند

بار ديگر نسيم جانانش

نيست عاشق كه پيش غمزه دوست

ديده بر هم نهد ز پيكانش

تا بود نوح ناخدا اى دل

چه غم از موج و بحر طوفانش

سنگ دارد نه دل هر آنكه بود

طاقت روزگار هجرانش

دعوى عشق نيست عاشق را

ور كند لازمست برهانش

خسته عشق را گواه بس است

زخم بيداد و درد پنهانش

سر و سامان مجو ز طالب دوست

كه سر از دست رفت و سامانش

من نگفتم كه نيستى اى دل

با چنين پنجه مرد ميدانش

ديدى آخر كه چون درافكندى

خويشتن را به بند و زندانش

يا مده دل به دست دوست هما

يا بنه سر به خط فرمانش

8- زمينه سازى براى چيره شدن به عقل و مشاعر و احساسات و همه ظاهر و باطن انسان، براى دور كردنش از حق و انداختنش به باطل.

استحوذ عليهم الشيطان فانساهم ذكر الله اولئك حزب الشيطان الا ان حزب الشيطان هم الخاسرون:

شيطان بر ايشان چيره شد، پس ياد خدا را به كلى از يادشان برد، آنان كه در شئون حيات به نسيان ياد حق دچار شدند حزب و دار و دسته شيطانند، بدانيد كه حزب شيطان زيانكارند.

9- ايجاد دشمنى سخت و شديد در بين مردم بوسيله رواج قمار و شراب، و بازداشتن انسان از ذكر حق و نماز و به تعبير قرآن ايجاد «بغضاء».

انما يريد الشيطان ان يوقع بينكم العداوه و البغضاء فى الخمر و الميسر و يصدكم عن ذكر الله و عن الصلاه فهل انتم منتهون:

همانا شيطان قصد دارد، كه بوسيله شراب و قمار ميان شما دشمنى و كينه سخت برانگيزد، و شما را با آلوده كردن به اين دو معصيت سنگين از ياد خدا و نماز بازدارد، آيا از اين دو گناه بزرگ دست برمى‏داريد تا به فتنه شيطان مبتلا نشويد؟!

در باب شراب و قمار به روايات بسيار مهمى كه در كتاب باعظمت وسائل نقل شده مراجعه كنيد.

متاسفانه در اين عصر اكثريت مردم زمان دچار انواع معاصى بخصوص قمار و شراب آنهم در سطح بسيار وسيعى هستند، و با اين كه از اين طريق به ضربه‏هاى سخت و بيماريهاى مهلك دچار شده‏اند، باز هم از اين دو برنامه خانمانسوز دست برنمى‏دارند، در اين زمينه به روايت بسيار بسيار مهمى از كتاب وسائل عنايت كنيد:

وجود مبارك حضرت رضا عليه‏السلام در نامه‏اى به مامون نوشتند:

ايمان، اداء امانت و اجتناب از تمام گناهان كبيره است. ايمان، معرفت به قلب، اقرار به زبان، و عمل به اركان است.

اينكه نوشتم اجتناب كبائر منظورم: قتل نفسى است كه خداوند حرام كرده، و زنا، سرقت، شرب خمر، عقوق والدين، فرار از جبهه، خوردن مال يتيم به ستم، خوردن گوشت ميته و خون و گوشت خوك و آنچه براى غير خدا ذبح شده بدون ضرورت. و خوردن ربا، و مال حرام و قمار، و كم گذاشتن در ترازو، و تهمت به پاكدامن، و زنا، و لواط، و نااميدى از رحمت خدا، و امن از مكر حق، و دلسردى از عنايت الهى، و كمك به ستمگران، و ميل به ظالمان، و قسم دروغ، و حبس حقوق مردم، و دروغ در گفتار، و اسراف، و تبذير، و خيانت، و سبك شمردن حج، و جنگ با اولياء الهى، و سرگرمى با لهو و لعب، و پافشارى بر گناه است.

قال ابوعبدالله عليه‏السلام: يا يونس ابلغ عطيه عنى انه من شرب جرعه من خمر لعنه الله و ملائكته و رسله و المومنون، و ان شربها حتى يسكر منها نزع روح الايمان من جسده و

ركبت فيه روح سخيفه خبيثه ملعونه:

حضرت صادق عليه‏السلام به يونس بن ظبيان فرمود از قول من به عطيه بگو: هر كس جرعه‏اى از شراب بخورد، خدا و ملائكه و انبيا و تمام مردم مومن او را لعنت مى‏كنند، و اگر تا جائيكه مست كند بنوشد، روح ايمان از وجودش كنده مى‏شود و بجاى آن روح پست و آلوده و لعنت شده قرار مى‏گيرد.

حضرت هادى عليه‏السلام در توضيح آيه‏اى كه در آن به حرمت قمار اشاره شده مى‏فرمايد:

كل ما قومر به فهو الميسر، و كل ميسر حرام:

آنچه كه به آن برد و باخت شود تحت عنوان قمار است، و هر نوع قمارى حرام است.

حرام در قرآن و روايات به آن عملى گفته مى‏شود كه حضرت حق به آن وعده عذاب داده است.

10- ايجاد ترس و وحشت در قلوب مردم، نسبت به آنچه كه در رابطه با خدا و مسئله هدايت و حلال و حرام الهى است و به تعبير قرآن كريم «تخويف»:

انما ذلكم الشيطان يخوف اوليائه فلا تخافوهم و خافون ان كنتم مومنين:

اين فقط شيطان است كه پيروان خود را «با سخنان و شايعات بى‏اساس» مى‏ترساند، از آنها نترسيد و تنها از من بترسيد اگر ايمان داريد.

تفسير نمونه در ذيل اين آيه مى‏فرمايد: اگر در قلبى ترس از غير خدا پيدا شود، نشانه عدم تكامل ايمان و نفوذ وسوسه‏هاى شيطانى است، زيرا مى‏دانيم در عالم بى‏كران هستى تنها پناهگاه خداست، و موثر بالذات فقط اوست، و

ديگران در برابر قدرت او قدرتى ندارند.

اصولا اگر مومنان ولى خود را كه خداست با ولى مشركان و منافقان كه شيطان است مقايسه كنند، مى‏دانند كه آنها در برابر حق هيچند و به همين دليل نبايد كمترين وحشتى داشته باشند، نتيجه اين سخن آنست كه هر كجا ايمان نفوذ كرد شهامت و شجاعت نيز به همراه آن نفوذ خواهد كرد.

11- ارائه سياست گام بگام براى كشاندن انسان به بند ضلالت و گمراهى و به تعبير قرآن مجيد «خطوات» كه در قسمت ششم همين بخش به آن اشاره شد:

يا ايها الذين آمنوا ادخلوا فى السلم كافه و لا تتبعوا خطوات الشيطان انه لكم عدو مبين:

اى اهل ايمان همه با هم و متفقا به عرصه‏گاه تسليم در برابر برنامه‏هاى حق و سلم و سلامت درآئيد، و از گامهاى شيطان پيروى مكنيد كه همانا او دشمن شماست.

12- با تمام قدرت و قوت خواركننده انسان در دنيا و آخرت است، و به بيان قرآن مجيد خذول است:

و كان الشيطان للانسان خذولا:

و شيطان براى انسان خواركننده و كشاننده بنى‏آدم به خذلان است.

13- شيطان با انواع حيله‏ها و مكرها، و ايجاد زمينه‏هاى خدعه و فريب دعوت‏كننده انسان به عذاب الهى و آتش دوزخ است:

و اذا قيل لهم اتبعوا ما انزل الله قالوا بل نتبع ما وجدنا عليه آبائنا او لو كان الشيطان يدعوهم الى عذاب السعير:

و چون به وسيله رسول من به مردم گفته شود: بيائيد از كتابى كه خداوند از باب رحمت براى هدايت خلق فرستاده پيروى كنيد، جواب مى‏دهند: ما تنها از راهى كه پدران خود را در آن يافتيم متابعت مى‏كنيم، به آنان بگو آيا هر چند پدرانتان را شيطان به دوزخ دعوت كند باز پيرو آنها مى‏شويد؟!

14- شيطان موجوديست كه به خاطر كبر و حسد و كفر و عصبيت از پيشگاه رحمت حضرت رب العزه رانده شد، و چون رانده شدن خود را در رابطه با انسان مى‏داند، در صدد است تا جائى كه بتواند عباد الهى را با درافكندنشان به چاه گناه و معصيت از درگاه لطف حضرت حق براند و به تعبير قرآن رجيم است.

قال فاخرج منها فانك رجيم و ان عليك اللعنه الى يوم الدين:

خداوند با قهر و عتاب به او فرمود: از صف پاكان و ساجدان و از درگاه رحمت من بيرون رو كه تو رانده شده درگاه من شدى، و لعنت من بر تو تا روز قيامت قطعى و حتمى گرديد!!

15- شيطان با قدرت و وسوسه‏گرى عجيبى كه دارد، امور باطل، و بخصوص مسائل مادى را آنچنان در برابر انسان زينت مى‏دهد، كه انسان از طريق هر نوع معصيتى هم كه شده به آنها دچار شود. و بين او و حضرت حق فاصله افتد:

و عادا و ثمود قد تبين لكم من مساكنهم و زين لهم الشيطان اعمالهم فصدهم عن السبيل و كانوا مستبصرين:

و قوم عاد و ثمود كه منازل خراب و ويرانشان را امروز به چشم مى‏بينيد با آنكه هشيار و بينا بودند، چون شيطان اعمال زشتشان را در نظرشان جلوه داد همه هلاك و نابود شدند.

انسان بايد در تمام جهات زندگى به معيارهاى الهى براى شناخت حق از باطل توجه داشته باشد، و سر و كارش را هرگز با عالم ربانى و خضر راه قطع نكند، تا دچار خوب ديدن بد و بد ديدن خوب نشود.

هر چه غير دوست اندر دل همى آيد تو را

جمله ناپاكست و تو پاكى نمى‏شايد تو را

ور تو ذكر او كنى هر گه كه ذكر او كنى

غافلى از وى گر از خود ياد مى‏آيد تو را

زهر با يادش زيان نكند ولى بى ياد او

گر خورى ترياك همچون زهر بگزايد تو را

تا بهر صورت نظر دارى بمعنى تيره‏اى

صيقلى چون آينه چندانكه بزدايد تو را

ور ز خاك كوى او يك ذره در چشمت فتد

آفتابى بعد از آن اندر نظر نايد تو را

چهره معنى چو نبود خوب زشتى حاصلست

هر نفس كز جان تو صورت بيارايد تو را

تا تو تن را خادمى جان از تعب آسوده نيست

خدمت تن ترك كن تا جان بياسايد تو را

ور گشايش مى‏خوهى بر خود در راحت ببند

كين در ار بر خود نبندى هيچ نگشايد تو را

بر سر اين كوى مى‏كن پاى محكم چون درخت

ورنه هر بادى چو خس زين كوى بر بايد تو را

گر هزاران دم زنى بى عشق جمله باطل است

جهد كن تا يك نفس عشق از تو بر بايد تو را

تا ز تو دجال نفست را خر اندر آخور است

تو نه اى عيسى اگر مريم همى زايد تو را

شرع مى‏گويد كه طاعت كن و ليكن نزد دوست

طاعت آن باشد كه عشق دوست فرمايد تو را

اندرين راهى كه مشتاقان قدم از جان كنند

سر بجايش نه چو كفش از پا بفرسايد تو را

سيف فرغانى كمال عشقت ار حاصل نشد

غير نقصان بعد از اين چيزى نيفزايد تو را

16- در مسئله‏ى دوستى و همنشينى، بدترين و زشت‏ترين و آلوده‏ترين همنشين انسان و به تعبير قرآن مجيد: سوءقرين شيطان است:

و الذين ينفقون اموالهم رئاء الناس و لا يومنون بالله و لا باليوم الاخر و من يكن الشيطان له قرينا فساء قرينا:

آنان كه اموال خود را به قصد ريا و خودنمائى انفاق مى‏كنند و به خدا و روز قيامت ايمان نمى‏آورند، ياران شيطانند، و هر كه را شيطان قرين و يار است

پس بد قرينى است.

17- هنگامى كه هواها و هوسها بر باطن و ظاهر انسان چيره شوند، ميدان جلوه دادن بدترين اعمال و زشت‏ترين جنايات، بطورى كه انسان آنها را برنامه‏هائى پاك و مقدس تصور كند براى شيطان باز مى‏شود. و او با تمام قدرت و قوت دست به اين كار مى‏زند، كارى كه قرآن مجيد از آن به عنوان تسويل شيطان ياد مى‏كند:

ان الذين ارتدوا على ادبارهم من بعد ما تبين لهم الهدى الشيطان سول لهم و املى لهم:

آنان كه پس از روشن شدن راه هدايت، باز به آئين الهى پشت كرده و مرتد شدند، شيطان كفر را در نظرشان زيبا جلوه داد و به آمال و آرزوهاى غلط فريبشان داد.

راستى عجيب است كه هميشه تمايل مفرط نسبت به يك برنامه بخصوص وقتى توام با مفاسد اخلاقى باشد، پرده‏اى سنگين و حجابى سخت روى قدرت تشخيص مى‏اندازد، و واقعيات هستى را طور ديگرى در نظر انسان جلوه مى‏دهد.

18-

+ نوشته شده در چهارشنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۰ ساعت 9:41 توسط علی نصرتی Ali Nosrati  | 

دعا و قرآن

سوره فرقان:

در روايت آمده است كه حضرت ابي الحسن ـ عليه السّلام ـ به اسحق بن عمار فرمود: قرائت سوره فرقان را رها مكن، به درستي كه هر كس هر شب اين سوره را بخواند خداوند او را ابداً عذاب نمي‌فرمايد و از او حساب نمي‌كشد.
ثواب الاعمال / ص245

سوره لقمان:

شيخ صدوق از امام باقر ـ عليه السّلام ـ روايت نموده: هر كس سوره لقمان را هر شب بخواند خداوند ملائكه‌اي را موكل مي‌فرمايد تا او را در آن شب از ابليس و لشكريانش حفظ نمايد تا آنكه صبح نمايد.
همان / ص246


سوره سجده:

حسين بن ابي العلاء، از حضرت امام صادق ـ عليه السّلام ـ روايت نموده كه فرموده‌اند: هر كس در هر شب جمعه سوره سجده بخواند، خداوند كتاب او را به دست راستش مي‌دهد و او را از آنچه در آن بوده محاسبه نمي‌فرمايد.
همان / ص247


سوره ذاريات:

داوود بن فرقد از مولايمان امام صادق ـ عليه السّلام ـ روايت نموده كسي كه سوره ذاريات را در شب بخواند خداوند معيشت او را اصلاح كند و روزي واسع بر او آورده و نور براي او در قبرش قرار دهد.
همان / ص260

سوره حجرات:

حسين بن ابي العلاء از امام صادق ـ عليه السّلام ـ روايت نموده كه فرموده‌اند: كسي كه سوره حجرات در هر شب بخواند از زوار حضرت محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ مي‌باشد.
همان / ص259


سوره واقعه:

از زيد شحّام روايت شده است كه امام باقر ـ عليه السّلام ـ فرمود: هر كس در هر شب پيش از خواب سوره واقعه را قرائت كند محشور مي شود در حالي كه چهره‌اش چون ماه شب چهارده تابان باشد.
همان / ص263


سوره مؤمن:

از ابي الصّباح كناني روايت شده است: امام باقر ـ عليه السّلام ـ فرمود: هر كس در هر شب سوره مؤمن را قرائت كند، خداوند گناهان گذشته‌ي او را و آنچه در جواني مرتكب شده و آنچه در پيري همه را بيامرزد، و كلمه تقوي و خداترسي را ملازم و همدم او گرداند، و آخرتش را بهتر از دنيايش قرار دهد.

-

سوره اسراء:


شيخ صدوق از حضرت امام صادق ـ عليه السّلام ـ روايت نموده كه ايشان فرموده‌اند: هر كس در هر شب جمعه سوره اسراء را بخواند نمي‌ميرد تا آنكه حضرت قائم ـ عليه السّلام ـ را درك نمايد و از اصحاب آن حضرت باشد


ادامه نوشته
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم دی ۱۳۸۹ ساعت 14:46 توسط علی نصرتی Ali Nosrati  | 

راه های جلوگیری از تسلط شیطان

هبر معظم انقلاب در جلسه درس خارج فقه تبیین فرمودند:
راه‌های جلوگیری از تسلط شیطان
تصویر بزرگ
رهبر معظم انقلاب اسلامی در جلسه درس خارج از فقه تاکید کردند: بهترین نصیحت کننده‌ انسان، خود او است؛ چون انسان از خودش گله‌مند نمی‌شود.
   

به گزارش فرهنگ نیوز، حضرت آیت الله خامنه‌ای در ابتدای جلسه درس خارج از فقه روز یکشنبه به شرح حدیثی از حضرت امام جعفرصادق علیه‌السلام پرداختند.

متن کامل سخنان ایشان درباره این حدیث به این شرح است:

فی الفقیه، عن الصّادق (علیه‌السّلام) [حضرت امام جعفر صادق علیه‌السّلام فرمودند]: «من لم یکن له واعظ من قلبه و زاجر من نفسه و لم یکن له قرین مرشد استمکن عدوّه من عنقه». اولین چیزی که موجب میشود که انسان بتواند در مقابل دشمنش - که مراد، شیطان است - ایستادگی کند و مانع بشود از تصرف دشمن و تسلط دشمن، [این است که:] «واعظ من قلبه»؛ از قلب خود واعظی برای خود داشته باشد. قلب متذکر بیدار، انسان را نصیحت میکند، موعظه می‌‌کند.

یکی از بهترین وسائلِ اینکه انسان قلب را وادار کند به موعظه‌ی خود و فعال کند در موعظه‌ی خود، همین دعاهاست، دعاهای مأثور - صحیفه‌ی سجادیه و سایر دعاها - و سحرخیزی؛ اینها دل انسان را به عنوان یک ناصح برای انسان قرار میدهد. اول این است: «واعظ من قلبه».

[دوم اینکه:] «و زاجر من نفسه»؛ از درون خود یک زجرکننده‌ای، منع‌کننده‌ای، هشداردهنده‌ای داشته باشد. اگر این دو تا نبود، «و لم یکن له قرین مرشد»، یک دوستی، همراهی که او را ارشاد کند، به او کمک کند، راهنمائی کند، این را هم نداشته باشد - که این، سومی است - که اگر چنانچه از درون، انسان نتوانست خودش را هدایت کند و مهار نفسِ خودش را در دست بگیرد، [باید] دوستی داشته باشد، همراهی داشته باشد، همینی که فرمودند: «من یذکّرکم اللَّه رؤیته»، که دیدار او شما را به یاد خدا بیندازد؛ اگر این هم نبود، «استمکن عدوّه من عنقه»؛ خود را در مقابل دشمنِ خود مطیع کرده است؛ دشمنِ خود را مسلط کرده است بر خود و بر گردن خود، که سوار بشود. که [منظور از] دشمن، همان شیطان است.

اینها لازم است. از درون خود، انسان، خود را نصیحت کند. بهترین نصیحت کننده‌ انسان، خود انسان است؛ چون از خودش انسان گله‌مند نمی‌شود. هر کسی انسان را نصیحت کند، اگر قدری لحن او تند باشد، انسان از او گله‌مند می‌شود؛ اما خود انسان، خودش را نصیحت کند؛ دشنام بدهد به خودش، ملامت کند، سرزنش کند خودش را؛ اینها خیلی مؤثر است. موعظه کند، زجر کند. در کنار اینها، یا به جای اینها اگر نبود، آن وقت دوست، رفیق، که دستگیری کند انسان را.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم دی ۱۳۸۹ ساعت 11:28 توسط علی نصرتی Ali Nosrati  | 

چگونه دعا کنیم ؟ (آداب دعا)

مقالات :: فهرست موضوعی مقالات



دعا و مناجات

http://www.hawzah.net/Hawzah/Articles/ArticleSubject.aspx?LanguageID=1&id=66202
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم آذر ۱۳۸۹ ساعت 11:23 توسط علی نصرتی Ali Nosrati  | 

چگونه دعا کنیم ؟ (آداب دعا)

روزی علی علیه السلام هنگام دعا عرض کرد: خدایا مرا نیازمندهیچ یک از بندگانت نکن. رسولخدا فرمود: چنین مگوی، زیرا هیچ کس نیست که نیازمند مردم نباشد. گفتم: پس چه گویم؟!
فرمود: بگو: خدایا مرا نیازمند مردم بد نکن.
پرسیدم: چه کسانی از مردمان بد به شمار می آیندفرمود کسانی که چون به نعمتی دست یابند، آن را از دیگران دریغ دارند و چون خود به چیزی محتاج شوند و با آنان بر خلاف انتظارشان رفتار گردد، برآشوبند و زبان به سرزنش گشایند.
(بحارالانوار، ج 93، ص 325)
چگونه دعا کنیم؟
روزی رسولخدا(ص)سراغ مردی را گرفت، گفتند: مدتی است رنجور وچون مرغ پرشکسته به سختی زندگی می کند. حضرت به قصد عیادت وی برخاست و به منزل آن شخص رفت. حضرت حالت بیمار را که دیدفرمود: آیا در حق خودت نفرین کرده ای؟ بیمار گفت: بله، همین طوراست، من در مقام دعا گفته بودم: پروردگارا اگر بناست در جهان آخرت مرا به خاطر گناهانم عذاب کنی، از تو می خواهم که در کیفرمن تعجیل فرمایی و آن را در همین جهان قرار دهی.
حضرت فرمود: ای مرد! چرا در حق خود چنین دعایی کردی! مگر چه می شد از پروردگار هم سعادت دنیا و هم سعادت آخرت را خواستارمی شدی و در نیایش خود این آیه را می خواندی: ربنا آتنا فی الدنیاحسنه و فی الاخره حسنه و قنا عذاب النار .
مرد مبتلا آن دعا را خواند و صحیح و سالم گشت و با سلامتی بازیافته همراه حضرت از منزل خود خارج شد.
(بحارالانوار، ج 17، ص 293).
بیماری امام حسن(ع)
امام حسن(ع)مریض بود، مادر او را در آغوش گرفته نزد پدر آمدو او را در برابر دیدگان حضرت بر زمین نهاد و گفت: ای پدر!
فرزندم حسن بیمار گشته از خدا بخواه تا سلامتی از دست رفته رابه او بازگرداند!
حضرت نزدیکتر آمد و بر بالین فرزند نشست و فرمود: دخترم!
همان خدایی که او را چون تحفه ای به تو بخشیده است بردرمان اونیز تواناست. در این بین جبرئیل امین نازل شد و گفت: یا محمدخداوند متعال هر سوره ای از قرآن را که بر تو نازل کرده حرف(فاء)در آن بکار برده و فاء از آفت است - غیراز سوره حمد که حرف فاء ندارد(برای شفای مریض خود)ظرف آبی برگیر و سوره حمد راچهل مرتبه بر آن بخوان سپس قدری از آن آب را بر کودک بپاش(به خواست خدا)شفا خواهد یافت. رسولخدا(ص)چنین کرد و همانجا کودک چونان کسی که از بند رهیده باشد. بهبود یافت. (بحارالانوار، ج 62، ص 104).
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم آذر ۱۳۸۹ ساعت 11:16 توسط علی نصرتی Ali Nosrati  | 

چگونه دعا کنیم ؟ (آداب دعا)

1- غنیمت شمردن وقتهای شریف مانند : روز عرفه ، ماه رمضان ، روز جمعه ، هنگام سحر (زیرا پیغمبر(ص)فرموده اند : در ثلث آخر هر شبی خداوند فرشته ای به آسمان دنیا می فرستد که فریاد میزند : کیست دعا کند تا مستجاب کنم ؟کیست تقاضا کند تا عطا کنم ؟ کیست آمرزش خواهد تا بیامرزم ؟

2- رعایت حالات مناسب چنانکه در حدیث است : درهای آسمان هنگام صف کشیدن در میدان جنگ – در راه خدا – و وقت بارش باران و موقع انجام نماز واجب باز است ؛ پس دعا در این اوقات را غنیمت شمارید . و پیغمبر فرموده : دعا بین اذان و اقامه رد نمیشود و دعای روزه دار نیز مردود نیست . و نیز فرموده اند : بنده در حال سجود از همه وقت به خدا نزدیک تر است پس در سجده زیاد دعا کنید .

3- رو به قبله باشد و دستها را چنان بلند کند که زیر بغل نمودار گردد . سلمان میگوید پیغمبر(ص) فرمود :خدای شما کریم و با حیا است ، اگر بنده اش دست به دعا بردارد حیا میکند که دستش را خالی برگرداند و درحدیث است که پیغمبر (ص) هر وقت دست به دعا بلند میکرد ، در خاتمه به صورت میکشید.

4- آرام دعا کند که درقرآن فرموده : ” پروردگارتان را با زاری و به طور خفا بخوانید “.

5- حاجت خود را نام ببرید . امام صادق (ع) فرمود : خداوند از حاجت دعاکنندگان با خبر است اما دوست دارد خواسته های خود را ذکر کنند و نیز دعای دسته جمعی کنند که به اجابت نزدیک تر است .

6- از روی بیم و امید دعا کنند . خداوند درباره ی حضرت ذکریا و یحیی فرماید : آنان در کارهای خیر سرعت داشتند و با امیدواری و ترس ما را میخواندند .

7- هنگام دعا بلند همت باشد ، درخواستهای عالی کند که هیچ چیز برای خدا سنگین نیست . با یقین به اجابت دعا کند و بداند که خدا دعای دل غافل را مستجاب نمیکند .

8- اصرار کند و خواهش را 3 بار تکرار کند . تعجیل نکنید و نگویید من دعا کردم و مستجاب نشد ، بسیار دعا کنید که خداوند کریم را میخوانید .

9- پیش از دعا ذکر خدا گویید و در حدیثی از پیامبر اکرم (ص)فرموده : هرگاه حاجتی از خدا خواستید اول بر من صلوات فرستید ، خدا کریم تر از این است که دو حاجت از او بخواهند یکی را مستجاب کند و دیگری را رد نماید .(چون صلوات دعا را مستجاب میکند .)

10- رعایت آداب باطنی دعا را بکند که پایه و اساس همان ها است . از قیبل : توبه ی گناه ، پرداخت حقوق مردم ، توجه کامل به ذات مقدس حق که اسباب نزدیک در اجابت دعا همین ها است .

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم آذر ۱۳۸۹ ساعت 11:15 توسط علی نصرتی Ali Nosrati  |