الهی
تو ما را ضعیف خواندی، از ضعیف چه آید جز خطا!
و ما را جاهل خواندی و از جاهل چه آید جز جفا!
و تو خداوندی کریم و لطیف، از کریم و لطیف چه سزد؟
 
جز از کرم و وفا و بخشیدن عطا!
الهی
ای داننده هر چیز و سازنده هر کار و دارنده هر کس.
نه کس را با تو انبازی و نه کس را از تو بی نیازی.
کار به حکمت می اندازی و به لطف می سازی.
نه بیداد است و نه بازی!
الهی
نه به چرایی کار تو، بنده را علم، و نه بر تو کس را حکم.
سزاها تو ساختی و نوا ها تو ساختی.
نه از کسی به تو، نه از تو به کس،
 
همه از تو به تو، همه تویی بس